TYMM'ye göre ölçme ve değerlendirme öğrenciyi tasnif eden bir “not verme aracı” değil de öğrencinin yeteneklerini keşfeden ve onu geliştirmeyi hedefleyen bir "rehberlik sistemi" imiş. Ölçme ve değerlendirmenin temel amacı “öğrenciye güçlü ve geliştirilmesi gereken yönlerini ifade eden betimleyici geri bildirimlerin sunulması” imiş. Ne ki “kâğıt üzerindeki ideal” ile “sınıf içindeki gerçeklik” arasında devasa bir uçurum var. Bu uçurum esasında yıllardır var. Kılavuzda “ölçme ve değerlendirme, öğretim sürecinin sonunda not verme odaklı olmaktan çıkarılarak öğrenme-öğretme sürecinin doğal ve planlı bir bileşeni hâline getirilmiştir” ifadesiyle henüz ölçülmeyen, gözlenmeyen bir durum baştan kabul edilmiş. Şaşırdım. Oysa TYMM 2 yıldır uygulamada. Ne bildiniz, nasıl bildiniz not vermenin ötesine geçildiğini? Bu denli yanlı bir dil, bir bilim insanın yaklaşımı olmamalı. 30-40 kişilik sınıflarda müfredat yetişsin telaşı varken performans ya da beceri ölçme çabaları maalesef...
İlk 50'ye giren bir hayırsever olmanız için 1-önce patron 2- sonra çok para kazanmış olmalısınız. 3. seçenek de var. O da başkasının parası ile hayırsever olmaktır ki çoğu insan bunu katiyen kabul etmeyecektir. (Tüzel kişilikleri tenzih ediyorum.) Sorun bu da değil aslında. Hayırseverlik topluma olan borcunu ödemekle eş tutulmadığı ve sorumluluk penceresinden bakılmadığı sürece daha çook ilk 5'leri, 10'ları sayarız; ilk beşleri, ilk ellileri dergiye kapak yaparız, gazeteye manşet oluruz. Yani sadece "sayma işlemi" yapmış oluruz. E bu sayma işlemini 3 yaşındaki çocuk da yapıyorsa bizim daha çok düşünceli olmamız gerekmez mi? Peki sayalım o halde. 51. veya 1551.kişiye ya da 1547784. kişiye ne diyeceğiz? Hayrı sıralamaya girememişler diyelim mi? İlk 50 nedir yahu? Gönülseverlik değildir bunun adı görünmeyiseverliktir. Capital dergisi hayırseverlik sıralamanızı haber yapmışsa size düşen bu haberi -kendi elinizle- reweetlemek ya da fb profilinizde ...