TYMM'ye göre ölçme ve değerlendirme öğrenciyi tasnif eden bir “not verme aracı” değil de öğrencinin yeteneklerini keşfeden ve onu geliştirmeyi hedefleyen bir "rehberlik sistemi" imiş. Ölçme ve değerlendirmenin temel amacı “öğrenciye güçlü ve geliştirilmesi gereken yönlerini ifade eden betimleyici geri bildirimlerin sunulması” imiş. Ne ki “kâğıt üzerindeki ideal” ile “sınıf içindeki gerçeklik” arasında devasa bir uçurum var. Bu uçurum esasında yıllardır var. Kılavuzda “ölçme ve değerlendirme, öğretim sürecinin sonunda not verme odaklı olmaktan çıkarılarak öğrenme-öğretme sürecinin doğal ve planlı bir bileşeni hâline getirilmiştir” ifadesiyle henüz ölçülmeyen, gözlenmeyen bir durum baştan kabul edilmiş. Şaşırdım. Oysa TYMM 2 yıldır uygulamada. Ne bildiniz, nasıl bildiniz not vermenin ötesine geçildiğini? Bu denli yanlı bir dil, bir bilim insanın yaklaşımı olmamalı. 30-40 kişilik sınıflarda müfredat yetişsin telaşı varken performans ya da beceri ölçme çabaları maalesef...
Popüler kültürün öteki adı kültür endüstrisidir. Kültür endüstrisinin bir başka deyişle popüler kültürün sermayesini kültürel birikim yani insanın yapıp ettikleri oluşturmaktadır. Eğitim, sağlık, sanat, spor, bilim-teknoloji, tarım, kentleşme...vs insanın elinin değdiği her ne varsa onun adı emektir. Emeğe bir paha biçildiğinde ona ekonomik bir anlam yüklenmiş olur. Pahası biçilen kültürel birikimlerimizin (emeklerimizin) her biri, çok geçmeden kültür endüstrisinin birer sermayesi oluverir. Sermaye varsa orada ekonomi vardır. Kaçınılamaz. Emeğin pahası (değeri) yani ekonomi sistemi ile kültür endüstrisi arasındaki evlilikten doğan çocuğun adı artık "markalaşmadır." Markalaşma, popüler kültürün hem simgesel bir ögesi hem de küreselleşmenin yardım ve yatakçısıdır. McDonald'slaşmadan, Apple'laşmaya; Apple'laşmadan aptallaşmaya dönüşen bir serüvenin adına küreselleşme dersek yarınların bugünden çok başka olacağı çok açıktır. Kültür endüstrisi, topr...