Tülin Otbiçer Acar

İnsan, dar anlamda doğanın, geniş anlamda evrenin bir parçasıdır. İnsan olarak bizlerin sadece içinde yaşadığımız doğayı (dünyayı) değil aynı zamanda evreni anlama, açıklama ve yorumlama çabasında olduğumuz aşikârdır. İnsandaki aşkın merak duygusu ve içkin deneyimleme isteği sadece oyalanmaktan ya da sadece içgüdüsel ihtiyaçların karşılanmasından daha fazlasını ifade ettiği çok açıktır. Üstelik akla dayalı merakımızın ve akla dayalı deneyimlerimizin olması, bizi diğer canlılardan farklı konumlandırmıştır. Özellikle doğanın düzenini anlama ve açıklama çabamız “bilim ve felsefe” yapmamıza; doğanın düzenini yorumlama çabamız da araç gereç, alet yapmamıza yani “teknoloji” üretmemize sebep olmuştur. Akleden insanın doğayı anlama, açıklama çabası, -bir başka deyişle bilim yapma çabası- ölçme ve değerlendirme faaliyetlerini de gerekli kılmıştır. Çünkü bilim yapmak, gözlem yapmayı; gözlem yapmak da “ölçme” faaliyetlerini ortaya çıkarmıştır. Öyleyse ölçmenin tanımı nedir? Ölçmeye konu olan ned...

Bu yazının amacı bir bilginin reddi veya kesin bir bilginin kabulü değildir. Bu yazının amacı okuyucuyu, bilgi parçacıklarıyla karşı karşıya bırakmaktır. Son cümleyi okuduğunuzda bir cevap bulmanız değil pek çok soruyu kendinize sorabilmeniz beklenmektedir. Başlıyoruz. Toplumlar için Din Olgusu Bir toplumu anlamak demek, o toplumdaki insanların inanış ve yaşayış biçimlerine bakmak demektir. Öyle ki, insanlar arasında gözlenen ortak davranış örüntüleri, psikolojik ve sosyolojik açılardan pek çok ipucu vermektedir. Grupların ya da toplumların davranış hareketlerini siyaset, ekonomi/ticaret, din, kültür, eğitim, aile, sağlık/hastalık, göç, medya, kentleşme… vb. konular bağlamında metodolojik olarak açıklama çabası, daha çok sosyoloji biliminin çalışma alanıdır. Toplumsal hareketliliğin nedenlerini veya toplumsallığın işlevlerini açıklamaya çalışan sosyoloji, aynı zamanda alt konu alanlarında uzmanlaşmış disiplinler arası bir bilim dalıdır.  Çünkü toplumsal hareketlilik veya insan...

Kimi Tanrıyı suçlamış. Kimi  aklınca dalgasını geçmiş. Kimi tartışmaktan korkmuş. Kimi suçlanmış. Kimi gardını almış. Kimi zırhını takmış. Oysa insan doğası “bilmeye/öğrenmeye”  muktedir kılınmıştı.. İnsan değişir ve değiştirir. Hem öğrenerek hem öğreterek değişir. Kurda kuşa yem olmamak için gerekirse insan aklıyla, CESARETİYLE eyleyebilendir. Bunun için klişelerle, sloganlarla ya da taklit fikirlerle değil bir kez olsun SEN, kendin gibi sana ait olanla düşünmeyi denemelisin. Hiç denedin mi? Oysa çoğu kez sorgulanmamış, düşünülmemiş değerler, inançlar, fikirler ya da bilgiler, sivridir deler; keskindir yaralar. Neye inandığınızı gerçekten sorgulamışsanız, inanmak iyidir.  İnanmak, AKILSIZLIK hiç değildir. Akıllı insanlar için inanç, sakınılan, koruma altına alınan, üstüne beton dökülüp hapsedebilecek veya zincirlenebilen basit bir duygu durumu değildir. İnanç, bir ÖZGÜRLÜKTÜR kimileri her ne kadar tersine söylese de inanç, İNANILMAZ ancak DAYANILABİLİ...

Rousseau'nun Emile'sinde okumuştum."Annesinin yetiştiremediği kadınlar, çocuklarını yetiştirmeyi sevmeyecektir" diyordu. Aklettikçe, vicdanım sessiz kalamıyordu. M odern toplumun, özgür(!) kadına ve erkeğe biçip giydirdiği başka bir kabul var mı yok mu ben yazayım, siz  tartın  en iyisi . Bebe ğ in bak ı m ı nda, annenin etkisi ve önemi üzerine pek çok çalı ş may ı , araştırmayı okumak m ü mk ü nd ü r. Bir deneme yapıyorum ve Google'da anne bebek ilişkisi yazıp tıklıyorum. Veee 0,37 saniyede 923.000 sonuç görüntülüyorum. Oysa benim meselem bebek bakımı değildi. Bir bireyin adil ve ahlaklı yetiştirilmesi idi. Sadece karnın doyurulması değil, çocuğun nasıl yetiştirildiğidir benim meselem. Üzerimize giydirilen ve bize ait olmayan zihniyetin kendisidir, derdim. Kaybetme, ay ı r ı lma-bırakılma kayg ı s ıyla  b ü y ü m ü ş/büyütülmüş bir bebek, zamanı gelip birey oldu ğ unda “ adalet duygusu ” defoludur artık. Özgüveni hissetmeyenin, şefkati, merhameti, adaleti...

[ ⸙ ] Bitkileri sadece 'canım, bir tanem' gibi tatlı sözlerle daha gür büyütebilir miyiz acaba?  Suladı ğ ı m, g ü breledi ğ im, topra ğ ı n ı  ç apalad ı ğ ı m, kimi zaman ha ş erelere kar ş ı ilaçladı ğ ı m, ilkbaharda budadı ğ ı m elma a ğ ac ı m niçin boy veriyordu?  Kedimi ok ş ay ı p yemek verdi ğ im i ç in mi kedim de beni çok seviyordu? Çocuklarımız ko ş arken sadece dü ş ü p yararlanmas ı n diye mi “ko ş ma! ” diye arkasından sesleni ş imiz yoksa koruma g ü d ü m ü zden mi? Saksımdaki menek ş eyi sevmemden midir onu koruyup kollamam? Yoksa benim göz zevkimin bencilli ğ inden midir bahçelerdeki renk renk çiçekleri seyretmem? Hayvanları çok sevdi ğ imden midir  etlerini yememe tercihim?  Yoksa damak zevkimin sağlığımla olan ilişkisinden midir yeme tercihim? A ğ a ç lar ı n meyvelerine saygı duymam gerekti ğ inden  midir bu meyveleri dalından koparmak istemeyişim? Sulu sulu tatlı, ekşi renk renk lezzetlerine yüz çevirip tüketmeyecek ...